|
|
ครวามรักนั้นก็อดทนนาน Posted on Sun 20 Jan 2008 20:04
กลับมาจากโรงพยาบาลวันที่ 14 ตอนที่เบนอยู่โรงพยาบาลก็ไม่มีอาการอะไรมาก แค่เหนื่อย เพลีย และก็อาเจียน ประมาณ 2-3 ทุ่ม ทุกวันวันละครั้ง ก็ถือว่าไม่มาก แต่กินได้น้อยมากๆ อาหารที่โรงบาลส่วนมากเราจะต้องกินเอง ตอนนี้เบนผอมลง แต่บุ๋มอ้วนขึ้น อยู่ที่โรงพยบาลเบนนอนหลับดี อาการปวดแขนก็ดีขึ้น เราก็พลอยได้พักไปด้วย แต่ต้องตื่นเช้ามากเพราะหมอมาแต่เช้าเลย กลางวันก็มีคนมาเยื่ยมอยู่เรื่อยๆ ดีเบนจะได้ไม่เบื่อ ตอนเข้าแอดมิดเรามีเงินแค่ 3000 บาท ตอนออกก็ไม่รูว่าเงินจะมาจากไหน แต่เชื่อว่าจะต้องมี แล้วจู่ Boss ของเบนก็โทรมาบอกว่าผู้ปกครองเขารวมเงินกันมาช่วยค่ารักษาพยาบาล เราก็ดีใจ ซึ้งใจมาก ในสิ่งที่เบนทำดีมาตลอด ว่งผลดีมาถึงตอนนี้ ทุกคนรักเบน อยากจะช่วย แต่เราก็ไม่คิดว่ามันจะมากมายขนาดนั้น ตอนนี้ก็เกือบ 5แสนแล้ว ต้องขอบคุณทุกคนมากจริงๆ คิดว่าคงจะพอใช้ให้เบนรักษาตัวจนหายดี ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้ว มีอาเจียนแค่วันแรกที่กลับมา หลังจากนั้นก็ไม่มี มีเหนื่อยอยู่บ้าง แต่ก็นอนหลับสบายดี เริ่มกินได้เยอะ แต่ส่วนมากจะกินแต่อาหารฝรั่ง คงจะนึกขึ้นได้แล้วมั้งว่าเป็นฝรั่ง ตอนนี้เบนก็ดูเบื่อๆ เพราะว่าไปได้ทำอะไรมาก ชีวิตประจำวันเปลี่ยนไป ตอนนี้เบนอยากกินอะไร เราก็จะพาไปกิน ออกไปเดินเล่นนนอกบ้าน ก็จะดีขึ้น มีต้องไปให้ยาทุกวันพุธอีก แต่ตัวเดียว ไปนอนให้แป๊ปเดียวแล้วก็กลับบ้าน ตอนนี้เบนอยากไปทำงานแล้ว ถ้าไปไหวก็จะให้ไป แต่ตอนนี้ต้องระวังไม่ให้ติดเชื้อ ไม่ให้เป็นหวัด เพราะตอนนี้ภูมิต้านทานต่ำ จะติดเชื้อง่าย ตลอดเวลาเราพยามทำสนุกไม่ให้เบนเบื่อ ให้เบนยิ้ม แต่บางทีเบนก็เฉยๆ มากๆ เห็นแล้วก็สงสาร ไม่รู้จะทำยังไง เบนกินยายากมาก หลายคนให้ยาบำรุงมากิน เบนก็ไม่ค่อยกิน จนบางทีเราก็ท้อ เบนไม่ค่อยสนใจกินข้าว กินยา เราต้องคอยบอกตลอด จนเราเองก็เหนื่อย จนถึงวันหนึ่งก็ทนไม่ไหว เราแค่เตรียมทุกอย่างเอาไว้ แล้วบอกว่าอยากกินเมื่อไหร่ก็กิน ใช้ได้ผลแหะ คือไม่รู้ว่าจะพูยังไงแล้ว เราบอกว่าจะไม่ทำอะไรแล้ว จะไม่บังคับ เบนบอกไม่ให้เราทำแบบนั้น เบนทำคนเดียวไม่ได้ เราก็ทำคนเดียวไม่ได้เหมือนกัน ดังนั้น ก็เข้าใจแล้วหลังจากนั้นก็ให้ความร่วมมือดี ความตึงเครียดลดลงทุกอย่างก็ดีขึ้น วันหนึ่ง รู้สึกแย่มากๆ ลงมาอ่านพระคัมภีร์ข่างล่าง อ่านไปก็น้ำตาไหล ไม่รู้จะทำไงแล้ว ย้อนกลัไปอ่านข้อหนึ่งที่เราพยามจะทำให้ได้ตามนั้น ความรักนั้นก็อดทนนาน ก็เลยเขียนประโยคนี้ลงสมุด1หน้า รู้สึกสบายใจขึ้น ย้ำให้ขึ้นใจนี่คื่อสิ่งที่เราต้องทำ อดทน ๆ จนถึงตอนนี้ก็ต้องขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้นะคะ มันเป็นสิ่งนึงที่ทำให้เรู้สึกดีขึ้นมากๆค่ะ
Always Love You
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|